Adhocracy » DIY / DIWO

Opendesk

Mattia Spresian — Wed, 15 Apr 2015 16:23:49 +0000

Το Opendesk είναι μια παγκόσμια πλατφόρμα τοπικής κατασκευής. Συγκεντρώνει ένα παγκόσμιο δίκτυο κατασκευαστών και μια συλλογή επίπλων από ένα ευρύ φάσμα διεθνών σχεδιαστών. Επειδή τα συγκεκριμένα έπιπλα είναι σχεδιασμένα για ψηφιακή παραγωγή, μπορούν να μεταφορτωθούν ως ψηφιακά αρχεία και να κατασκευαστούν τοπικά—ανάλογα με τη ζήτηση, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Τα σκαμπό Edie που παρουσιάζονται στην έκθεση σχεδιάστηκαν από τους David και Joni Steiner και παρασκευάστηκαν με τη διαδικασία «ανοιχτής κατασκευής». Αν ο Enzo Mari ήταν χάκερ, θα σχεδίαζε κι αυτός έπιπλα σαν λογισμικό.

Sí Se Puede

Mattia Spresian — Wed, 15 Apr 2015 10:09:07 +0000

Αυτό το ντοκυμανταίρ παρουσιάζει μια συνηθισμένη εβδομάδα των άοκνων δραστηριοτήτων της Πλατφόρμας της Βαρκελώνης για τα Άτομα που Πλήττονται από τις Υποθήκες (PAH Barcelona). Πρόκειται για την οργάνωση που βρίσκεται πίσω από το κίνημα κατά των εξώσεων στην Ισπανία, η οποία έχει ματαιώσει 1.000 και πλέον εξώσεις από την ίδρυσή της, το 2009. Οι κάμερες που τοποθετούνται στην έδρα της οργάνωσης απεικονίζουν όχι μόνο το δράμα της εποχής που ακολούθησε τη φούσκα των ακινήτων, αλλά—το σημαντικότερο—την τεράστια και αόρατη δουλειά που γίνεται από την PAH και τη βαθιά διεργασία μετασχηματισμού και χειραφέτησης όσων συμμετέχουν σε αυτήν. Διότι αυτοί που νοιάζονται για τους ανθρώπους, φροντίζουν και για τα κοινά.

Wobo

Mattia Spresian — Wed, 15 Apr 2015 09:58:39 +0000

Ο John Hebraken σχεδίασε το 1963 αυτό το εμβληματικό επαναχρησιμοποιήσιμο μπουκάλι, οραματιζόμενος ένα «τούβλο που να περιέχει μπύρα», με σκοπό δηλαδή να χρησιμεύει ως δομικό υλικό μετά τη χρήση του. Ο σχεδιασμός του, με τις επίπεδες πλευρές, το ανάγλυφο και τον κοίλο πυθμένα, επέτρεπαν την οριζόντια τοποθέτησή του σε μια τοιχοποιία. Το μπουκάλι, που προτάθηκε ως απάντηση στο αυξανόμενο μέγεθος των γυάλινων αποβλήτων της ζυθοποιίας, δεν κατάφερε να γνωρίσει εμπορική παραγωγή, αλλά παραμένει «η πρώτη βιομηχανική πρωτοβουλία για την ανάπτυξη ανακυκλώσιμων συσκευασιών» πολύ πριν από την εμφάνιση σχεδίων για καταναλωτές με οικολογικές ανησυχίες.

The Liberator 3D Printer Gun

Mattia Spresian — Wed, 15 Apr 2015 09:57:43 +0000

Η Defense Distributed είναι ένας online οργανισμός ανοιχτού κώδικα που παράγει συλλογικά, δημοσιεύει και διανέμει στο κοινό, χωρίς χρέωση, πληροφορίες και γνώσεις που σχετίζονται με την ψηφιακή κατασκευή όπλων. Στις 5 Μαΐου 2013, ο οργανισμός κυκλοφόρησε αρχεία για το περίστροφο The Liberator (Ο Απελευθερωτής), που δημιουργήθηκε μέσα από το Wiki Weapon Project. Η κυκλοφορία αυτή έγινε δεκτή με έναν καταιγισμό επικρίσεων και ερευνών εκ μέρους της αμερικανικής κυβέρνησης. Στον 21ο αιώνα και σε ορισμένες χώρες του κόσμου έχεις το δικαίωμα να αγοράσεις όπλο, αλλά δεν είσαι ελεύθερος να το κατασκευάσεις μόνος σου. Είναι θέμα ηθικής, ασφάλειας ή απλώς και μόνο οικονομικό;

Crafting Neightbourhoods

Mattia Spresian — Wed, 15 Apr 2015 09:54:06 +0000

Η περιοχή Σισάνι της Κωνσταντινούπολης είναι μια γειτονιά μικροτεχνιτών με ιστορία ενός αιώνα. Από το 2006, το project Made in Şişhane παρακολουθεί τις αδιαμεσολάβητες πρακτικές σχεδιασμού και τεχνικής γνώσης στη γειτονιά αυτή, η οποία απειλείται από τον «εξευγενισμό» (gentrification) και την πολιτική βούληση του κράτους να μεταφέρει την παραγωγή μικρής κλίμακας από το κέντρο της πόλης στην περιφέρεια. Πως αφομοιώνεται στο χώρο η παραγωγική διαδικασία και η γειτονιά γίνεται ένα συνεργατικό δίκτυο; Γνωρίστε τον Artin Aharon, έναν από τους τοπικούς μάστορες, ο οποίος μας δείχνει με τα χέρια του και τα βιώματά του πώς να νοιαζόμαστε για τα κοινά.

OpenStructures

Mattia Spresian — Wed, 15 Apr 2015 09:51:57 +0000

Το project OS (OpenStructures / Ανοιχτές Δομές) διερευνά τη δυνατότητα δημιουργίας ενός μοντέλου σπονδυλωτής κατασκευής, όπου ο καθένας σχεδιάζει για όλους στη βάση ενός κοινού, γεωμετρικού πλέγματος. Δίνει το έναυσμα για ένα είδος συνεργατικού Meccano, στο οποίο ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει εξαρτήματα, συστατικά και δομές. Είναι ένα πείραμα σε εξέλιξη που θέλει να ανακαλύψει τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν αντικείμενα σύμφωνα με ένα κοινό σπονδυλωτό πλέγμα, ένα κοινό ανοιχτό πρότυπο που ευνοεί την ανταλλαγή εξαρτημάτων, συστατικών στοιχείων, εμπειριών και ιδεών, φιλοδοξώντας την από κοινού κατασκευή πραγμάτων.

Crea.tu

Mattia Spresian — Wed, 15 Apr 2015 09:41:58 +0000

Το παιχνίδι αυτό είναι το αποτέλεσμα ανάμειξης ενός νεαρού και άνεργου ταλέντου, της ψηφιακής κατασκευής και της ενέργειας των δικτύων γειτονιάς. Ο βασικός σκοπός αυτών των ομάδων είναι να υποστηρίζουν ανθρώπους που η οικονομική τους κατάσταση καθιστά δύσκολο γι’ αυτούς να καλύψουν τις ανάγκες διατροφής και στέγασής τους. Όμως, οι πρωτοβουλίες τους υπερβαίνουν την απλή παροχή βοήθειας. Χάρη στην υποστήριξη μικρών τοπικών επιχειρήσεων, έχουν προτείνει ιδέες και projects που ενισχύουν την αυτονομία των κατοίκων της περιοχής, ενώ συχνά δημιουργούν και νέες μορφές θέσεων εργασίας.

Autoprogettazione

Mattia Spresian — Wed, 15 Apr 2015 09:40:14 +0000

Το 1974, ο καλλιτέχνης και σχεδιαστής Enzo Mari παρουσίασε αυτό το έργο ως ένα ανοιχτό εγχειρίδιο με δεκαεννιά σχέδια, για αυτοσχέδια βασικά έπιπλα με τη χρήση ακατέργαστων ξύλων: από τραπέζια και καρέκλες έως ντουλάπια και κρεβάτια. Ο απλός σχεδιασμός αυτών των εύκολα συναρμολογούμενων επίπλων συνήθως δεν απαιτούσε παρά μόνο ένα σφυρί και λίγα καρφιά. Με το Autoprogettazione, ο Έντσο Μάρι εισήγαγε τη φιλοσοφία ανοιχτού κώδικα στη βιομηχανία επίπλων, με μια κριτική ματιά. Εμείς κατασκευάσαμε μερικά κομμάτια της καρέκλας “1123 xP” ώστε να χρησιμοποιηθούν από εσάς, στην έκθεση.

Tele Coffee Grinder

Mattia Spresian — Wed, 01 Apr 2015 15:36:19 +0000

Το tele coffee grinder υιοθετεί μια λογική σύνδεσης ολόκληρων φυσικών αντικειμένων, τα οποία, ενώ πραγματοποιούν αυτόνομες λειτουργίες, συμμετέχουν παράλληλα σε μια δευτερογενή διαδικασία παραγωγής φαινομενικά ανεξάρτητη ως προς αυτά. (Ένα ακουστικό τηλεφώνου ενεργοποιεί με λογισμικό arduino ένα κύκλωμα αντικειμένων που καταλήγει σε άλεσμα καφέ.)
Υπαινίσσεται τον τρόπο που λειτουργούν οι κοινωνικές και παραγωγικές διαδικασίες, όπου υποκείμενα, προϊόντα και υπηρεσίες μπορούν να συμμετέχουν χωρίς τη δική τους «επίγνωση» και εποπτεία σε μια απειρία οικονομικοκοινωνικών «κυκλωμάτων», ανοιχτών σε διαρκή εμπλουτισμό και αναπροσαρμογή. Τα αντικείμενα που συνθέτουν το tele coffee grinder έχουν μια ειρωνική αναφορά στις ανθρώπινες ελευθερίες της κίνησης, της επικοινωνίας και της παραγωγής.

Στο σύγχρονο πεδίο παραγωγής και συσσώρευσης ανεξάντλητων «γενεών» προϊόντων, η έννοια της εγκυκλοπαίδειας –ως καταλόγου αντικειμένων– μπορεί πλέον να υποκατασταθεί από την εγκυκλοπαίδεια «ιδιοτήτων», οι οποίες ορίζουν δυνητικές «εντάξεις»-χρήσεις των αντικειμένων σε διαφορετικά λογικά πλαίσια. Οι ιδιότητες αυτές ανταποκρίνονται σε κατηγορίες τύπου «κινητήρας», «πηνίο», «πυκνωτής» ή «αντίσταση» και λειτουργούν σαν δυνητικές αναμονές διασύνδεσης των αντικειμένων αυτών. Το σύνολο των δυνητικών εντάξεών του ορίζει πλέον το αντικείμενο. Η κατασκευή εντάσσεται στα πλαίσια μιας εν εξελίξει θεωρητικής έρευνας πάνω στο tinkering και σε αd hoc μεταφράσεις αρχιτεκτονικών προτύπων.

FabAthens

Mattia Spresian — Tue, 31 Mar 2015 10:14:05 +0000

Fabricating the City through an AdHoc Platform

Η πλατφόρμα FabAthens χρησιμεύει στην ανάπτυξη παρεμβάσεων για την πόλη, στο πλαίσιο ενός διαρκούς αστικού μετασχηματισμού. Είναι μια πλατφόρμα παραγωγική, στην κατεύθυνση της δυνατότητας του μοιράζεσθαι για και από τους πολίτες. Αντλεί τα εργαλεία της από τη δεξαμενή των Αστικών Οικοσυστημάτων Καινοτομίας και αναφέρεται στα ad hoc εργαστήρια/σεμινάρια για τον Tinguely του ΕΜΠ, που στόχο έχουν τη μοντελοποίηση της έννοιας «από τις μετα-μηχανές στο μετα-ψηφιακό».

Τα Αστικά Οικοσυστήματα Καινοτομίας (UIE) αποτελούν μικρής κλίμακας καινοτόμες παρεμβάσεις, κατανεμημένες στον αστικό ιστό, που μέσω της διασύνδεσής τους επιταχύνουν στρατηγικές για μια Αντιληπτή/Αισθητή, Δημιουργική, Παραγωγική σύγχρονη πόλη. Η παράμετρος της αστικής παραγωγής/παραγωγικότητας είναι κεντρική στην ερευνητική ατζέντα, καθιστώντας κυρίαρχο στόχο το μετασχηματισμό της Αθήνας σε FAB CITY. Η Αντιληπτή/Αισθητή Πόλη είναι εξοπλισμένη με ευφυή συστήματα, προκειμένου να συλλέγονται αστικά δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, επιτρέποντας ταυτόχρονα την ανοιχτή πρόσβαση σε όλους τους χρήστες. Η Δημιουργική πόλη προωθεί νέες μορφές συνεργειών μεταξύ χρηστών, τοπικών φορέων, ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων, αποσκοπώντας στη δημιουργία καινοτομίας και γνώσης. Η Παραγωγική πόλη αποτελείται από δίκτυα διασυνδεδεμένων μικροπαραγωγών, που εφαρμόζουν μεθόδους ανοιχτής κατασκευής, υποστηριζόμενοι από το FabLab Athens (βλ. HUM[erus], https://humerusrobot.wordpress.com). Τα έργα που παρουσιάζονται από το εργαστήριο Tinguely v.1 της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ υλοποιήθηκαν το 2014.

Στο αντίστοιχο εργαστήριο για το 2015, συμμετέχουν επίσης οι διδάσκοντες Παναγιώτης Βασιλάτος, Αθηνά Σταυρίδου και Ματθαίος Παπαβασιλείου.