Μια σειρά από ασύρματα ψηφιακά όργανα μέτρησης· ένα παχύμετρο, μια μεζούρα και ένα μοιρογνωμόνιο. Μετρήσεις φυσικών αντικειμένων μεταβιβάζονται σε πραγματικό χρόνο σε ένα ψηφιακό 3D μοντέλο που πρέπει να ταιριάξει. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η μέτρηση γίνεται κάτι που δεν ορίζεται πλέον από αριθμούς, αλλά έχει απόλυτη ακρίβεια· η μέτρηση γίνεται δημιουργία. Αυτά τα όργανα μπορούν κατόπιν να χρησιμοποιηθούν σε μια εφαρμογή όπου αρχετυπικά, παραμετρικά αντικείμενα μπορούν να παραμετροποιηθούν με ακριβείς μετρήσεις και να λάβουν υλική υπόσταση χάρη σε τεχνικές ψηφιακής παραγωγής, όπως η 3D εκτύπωση.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι ερευνητές πειραματίζονταν με τη γραφιστική πλευρά του λειτουργικού περιβάλλοντος των υπολογιστών, προκειμένου να τους κάνουν πιο προσιτούς για τους μη-ειδικούς. Τα πρώιμα γραφικά περιβάλλοντα έπρεπε να επινοηθούν από το μηδέν· ένας διαδεδομένος τρόπος διαχείρισης της αφηρημένης φύσης του «ψηφιακού» ήταν η χρήση μεταφορικών σχημάτων. Η επικρατούσα μεταφορά της «επιφάνειας εργασίας» (desktop) έχει πλέον καταστεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες αναλογίες λειτουργικού περιβάλλοντος, όπου η οθόνη του υπολογιστή αντιμετωπίζεται σαν να ήταν η επιφάνεια του φυσικού γραφείου του χρήστη. Κατά τον ίδιο τρόπο, αντικείμενα όπως τα έγγραφα και οι φάκελοι μπορούν να τοποθετηθούν σε συστήματα αρχειοθέτησης που συσχετίζονται συνειρμικά με τα προγενέστερα συστήματα που χρησιμοποιούνταν στο γραφείο, για τα έγγραφα. Οι ίδιες αρχές εφαρμόστηκαν σε δημιουργικά προγράμματα. Οι εφαρμογές σχεδίασης και ζωγραφικής χρησιμοποιούσαν οικεία όργανα από το καλλιτεχνικό εργαστήρι του «πραγματικού κόσμου», όπως το μολύβι, τη γόμα, το πινέλο, τον κουβά κ.ο.κ. και τα μετέφραζαν στα ψηφιακά ομόλογά τους, με παρόμοιες λειτουργίες.

Το πρότζεκτ of Instruments and Archetypes διερευνά τη δυνατότητα ανάληψης αυτών των μη-φυσικών οργάνων και επιστροφής τους στον πραγματικό κόσμο, χωρίς να χάσουν τις ψηφιακές τους λειτουργίες.

Η Kirschner3D δημιουργήθηκε από δύο αδέλφια (Jesse και Aron) που ξεκίνησαν ένα μικρό στούντιο στον (άδειο) νότο τις Ολλανδίας. Η ειδίκευσή τους είναι στο πεδίο τρισδιάστατης εκτύπωσης και σχεδιασμού. Αυτό που τις ενδιαφέρει είναι να βρουν τρόπους που θα καταστήσουν αυτή την τεχνική προσιτή και, το σημαντικότερο, χρήσιμη. Η ουσία δεν είναι να εκτυπώνεις άχρηστα φιγουρίνια· αντιθέτως, η έρευνα θα έπρεπε να κατευθύνεται στην τελική εκπλήρωση της μακροχρόνιας υπόσχεσης ότι ο 3D εκτυπωτής μπορεί να αφανίσει τις παλαιές μεθόδους παραγωγής.

Ποιος είναι ο ρόλος του σχεδιαστή και πώς αλλάζει σε μια εποχή κατά την οποία το design και η παραγωγή γίνονται ολοένα πιο ψηφιοποιημένα; Η ερώτηση αυτή είναι κομβική για την κατανόηση της δουλειάς του στούντιο Unfold. Το στούντιο, που ιδρύθηκε το 2002 από την Claire Warnier και τον Dries Verbruggen μετά την αποφοίτησή τους από την Ακαδημία Design του Αϊντχόβεν, αναπτύσσει πρότζεκτ που διερευνούν νέους τρόπους δημιουργίας, κατασκευής, χρηματοδότησης και διανομής σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Στο περιβάλλον αυτό βλέπουμε να συγχωνεύονται πτυχές της προ-βιομηχανικής, χειρωνακτικής οικονομίας με μεθόδους βιομηχανικής παραγωγής υψηλής τεχνολογίας και ψηφιακά δίκτυα επικοινωνιών. Το περιβάλλον αυτό έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει την εξουσία, από τους βιομηχανικούς παραγωγούς και όσους ελέγχουν τις υποδομές προς τον μεμονωμένο σχεδιαστή και τον καταναλωτή.

Η Πέννυ Ουέμπ είναι σχεδιάστρια αλληλεπιδράσεων, με ειδίκευση στην αρμονική ενσωμάτωση της τεχνολογίας στο βιομηχανικό σχεδιασμό. Η ανάπτυξη εννοιών και οι σκέψεις για το μέλλον αποτελούν βασικές πτυχές της δημιουργικής πρακτικής της, ενώ συνδυάζονται με ένα πάθος για τη χειροτεχνία και την επικοινωνία. Εργάζεται στις ΗΠΑ.

collaborators

Lola Gielen

country

Ολλανδία, Βέλγιο

year

2014