Το Fun Palace είναι το πιο γνωστό έργο του Cedric Price. Ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού του (γιγαντιαίο παιχνίδι ή μετατρεπόμενη μηχανή μεγέθους κτιρίου), το ενδιαφέρον του έργου έγκειται στη ριζοσπαστική εξάρτησή του από τη δομή και την τεχνολογία, με μια παραδειγματική επεξήγηση των εννοιών της βασισμένης στο χρόνο και προβλεπτικής αρχιτεκτονικής. Με το Fun Palace, ο Πράις έθιξε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα που υπερβαίνουν κατά πολύ τα τυπικά όρια της αρχιτεκτονικής. Η περίφημη διάλεξή του, με τίτλο «Η τεχνολογία είναι η απάντηση, αλλά ποια είναι η ερώτηση;», αναπαράγεται δημόσια εδώ, για πρώτη φορά στην ιστορία. Όπως και ο Πράις, έτσι κι εμείς σας προτείνουμε να εξερευνήσετε αυτό το μέρος ως ένα μέσο απόλαυσης και αναψυχής.

Ο Hans Ulrich Obrist (γενν. 1968, Ζυρίχη Ελβετίας) εργάστηκε στο παρελθόν ως επιμελητής στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού (Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris) και πλέον συν-διευθύνει τη Serpentine Galleries στο Λονδίνο. Το 1991 επιμελήθηκε την πρώτη του έκθεση, World Soup (The Kitchen Show), και έκτοτε έχει επιμεληθεί περισσότερες από 250 εκθέσεις.

To 2009 ο Obrist ανακηρύχθηκε Επίτιμος Εταίρος του Βασιλικού Ινστιτούτου των Βρετανών Αρχιτεκτόνων (RIBA) και το 2011 τιμήθηκε με το CCS Bard Award for Curatorial Excellence. Παραδίδει διαλέξεις σε ακαδημαϊκά και καλλιτεχνικά ιδρύματα ανά τον κόσμο και είναι τακτικός συνεργάτης διαφόρων περιοδικών και ακαδημαϊκών εντύπων. Στις πρόσφατες δημοσιεύσεις του περιλαμβάνονται οι: A Brief History of Curating· Project Japan: Metabolism Talks with Rem Koolhaas· Everything You Always Wanted to Know About Curating But Were Afraid to Ask· Do It: The Compendium· Think Like Clouds· Ai Weiwei Speaks· και Sharp Tongues – Loose Lips – Open Eyes – Ears to the Ground, μαζί με τους νέους τόμους της σειράς του με τις συζητήσεις (Conversation Series).

Η Lorenza Baroncelli εiναι ερευνήτρια αρχιτεκτονικής και επιμελήτρια εκθέσεων. Τον Ιανουάριο του 2015 ίδρυσε, μαζί με τον Joseph Grima, τον Antonio Ottomanelli, τον Marco Ferrari και την Elisa Pasqual, τη White Hole Gallery, μια τηλεχειριζόμενη μικρο-γκαλερί στη Γένοβα της Ιταλίας, στην οποία συνδυάζονται στρατηγικές της καλλιτεχνικής πρακτικής και της δημοσιογραφίας για την έρευνα, την καταγραφή και τη συζήτηση των δυνάμεων –ορατών και αόρατων– που διαμορφώνουν την κοινωνία και το τοπίο.

Το 2014 ήταν επιστημονική διευθύντρια του Ελβετικού Περιπτέρου που επιμελήθηκε ο Hans Ulrich Obrist στην Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας. Από το Σεπτέμβριο του 2013 είναι επικεφαλής του μεταπτυχιακού προγράμματος Πολεοδομικού Οραματισμού και Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού στην Ακαδημία Domus του Μιλάνου. Το 2011 ήταν γενική συντονίστρια του Festarch (Περούτζια, Ιταλία), του πρώτου διεθνούς φεστιβάλ αρχιτεκτονικής που επιμελήθηκε ο Stefano Boeri.

Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Τρίτο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, απ’ όπου αποφοίτησε με διάκριση για τη μεταπτυχιακή της εργασία με θέμα τη σχέση ανάμεσα στην πολεοδομική ανάπτυξη της Μπογκοτά και τις ένοπλες συγκρούσεις στην Κολομβία. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε ιταλικά και διεθνή περιοδικά αρχιτεκτονικής όπως το Abitare, το Domus και το Urbanistica.

website

country

Ιταλία

year

2014